«Պատմվածք անհայտ կղզու մասին» Ժոզե Սարամագո

1.Ի՞նչ է խորհրդանշում «անհայտ կղզին» պատմվածքում․ արդյո՞ք դա իրական աշխարհագրական վայր է:
Ըստ իս պատվածքում «անհայտ կղզին» խորհրդանշում է փակված մարդ, մինչև ինքդ քեզանից դուրս չգաս, չես իմանա ով ես։

2. Ինչպե՞ս է ներկայացվում մարդու և ինքնաճանաչման կապը («Մարդն ամբողջությամբ մի կղզի է» մտքի միջոցով)։
Մարդը նման է անհայտ կղզու․ ինքնաճանաչման համար նա պետք է դուրս գա իր սահմաններից, փորձի նորը և բացահայտի իրեն։

3. Ինչո՞ւ է հեղինակը ցույց տալիս, որ մարդիկ չեն ցանկանում գնալ անհայտ կղզի որոնելու։ Ի՞նչ է դա ասում մարդկային բնույթի մասին։
Մարդիկ չեն ուզում գնալ, որովհետև վախենում են անհայտից և նախընտրում են ապահովությունը։ Սա ցույց է տալիս, որ մարդուն հաճախ բնորոշ է վախը, զգուշությունը և ամենից խուսափելը։

4. Արդյո՞ք անհայտի որոնումը անհրաժեշտ պայման է մարդու զարգացման համար։ Ինչո՞ւ։
Այո՛, քանի որ անհայտը փնտրելով՝ մարդը նոր բան է սովորում, ճանաչում է իրեն և զարգանում։

5. Նավ խնդրող մարդը ի՞նչ տիպի կերպար է․ իդեալիստ, թե՞ համառ ռեալիստ։ Հիմնավորիր։
Նա իդեալիստ կերպար է, քանի որ հավատում է անհայտ կղզու գոյությանը և չի վախենում անհայտը որոնելուց։ Նա նաև համառ է, քանի որ չի հրաժարվում իր նպատակից։

6.Ինչո՞ւ է սպասուհին թողնում պալատը և միանում տղամարդուն․ արդյո՞ք սա միայն սյուժետային քայլ է, թե ունի ավելի խոր իմաստ։
Սպասուհին միանում է տղամարդուն, որովհետև հոգնել էր նույն կյանքից։

7. Ի՞նչ է խորհրդանշում նավը։ Արդյո՞ք այն պարզապես փոխադրամիջոց է, թե ավելի լայն իմաստ ունի։
Նավը խորհրդանշում է նոր ճանապարհն ու անհայտի որոնումը։ Այն պարզապես փոխադրամիջոց չէ, այլ մարդու ինքնաճանաչման և փոփոխության խորհրդանիշն է։

8.Ի՞նչ է ավելի կարևոր՝ նպատակին հասնելը, թե ճանապարհը։

Ավելի կարևոր է ճանապարհը, որովհետև հենց ճանապարհին մարդը սովորում, փոխվում և ճանաչում է իրեն։