Կետադրել ինքնուրույն (Բուն բացահայտիչ)
- Հայկական լեռնաշխարհը՝ մարդկային հասարակության բնորաններից մեկը, վաղնջական ժամանակներից հռչակվել է իր ադամանդակուռ կյանքին անհրաժեշտ կենսարար օդով, պաղպաջուն ջրով, սքանչելի բնաշխարհով։
- Տատս ու պապս անձկությամբ պատմում էին մեզ՝ իրենց թոռներին, որ մենք ունենք մեր հայրենիքը՝ Հայաստանը, և մենք գիշեր ու զօր կարոտով երազում էինք մեր ոստանի՝ Հայաստանի մասին։
- Մի անգամ քրիստոնեական հավատի հետևորդներին պատժելիս նա տեսնում է մի աննման գեղեցկուհու՝ Հռիփսիմե կույսին։
- Նինոսը՝ այդ խարդախ ու խաբեբա մարդը, մտածում էր, թե ինչպես վրեժխնդիր լինի Հայաստանից՝ իր նախահոր՝ Բելի պարտության ամոթը Ասորեստանի ճակատից սրբելու համար։
- Մեսրոպից վեց ամիս առաջ վախճանվել էր նրա մեծ գործակիցն ու հովանավորը՝ Սահակ Պարթևը։
- Հայոց մարզպանի՝ Վասակի ամրոցում կրկնվում էր այն ամենօրյան, որ կրկնվել էր տարիների ընթացքում։
- Նա հիշում էր իր մտերիմ ընկերուհու՝ Հեղինեի հետ ունեցած խոսակցությունը և համոզվում, որ նա շատ ճիշտ բաներ է ասում։
- Պատից կախված էին զենքի տարբեր տեսակներ՝ թրեր, դաշույններ, որսի կենդանիների՝ եղջերուի, այծյամի գլուխներ։
- Երջանիկ պատահականությամբ ես՝ խոտորջուրցի պատանիս, դուրս պրծա արյունոտ սպանդից։
- Քնած ամրոցը՝ Ողականը, զառիվերին կառչած առյուծի պես փակել էր աչքերը։
- Ամեն ինչ՝ թե՛ ահասարսուռ լեռները, թե՛ մթամած ձորերը, թե՛ քարաժայռերը, ծածկվել է կանաչ վերմակով՝ զմրուխտ անտառներով։
- Հայոց արքան՝ Խոսրով Մեծը, հրաման է տալիս զորավարին՝ Վաչե Մամիկոնյանին, երկրից՝ հարավային գավառներից, մեծաթիվ գործավորներ, մշակներ ու վարպետներ հանել Արարատյան գավառում անտառներ տնկելու համար։
- Ամեն ինչում պետք է հետևել երեք սկզբունքի՝ ճշմարտության, ազնվության, օգտակարության։
- Հայոց թագաժառանգը՝ Պապը, յուր կնոջ՝ Զարմանդուխտի, և երկու որդիների՝ Արշակի և Վաղարշակի հետ պահված էին Կ. Պոլսում։
- Կենտրոնը կազմում էր տանտիրուհու դուստրը՝ քսան տարեկան Լուիզան։
- Այո՛, սրանք՝ այս երիտասարդները, և՛ ուժ են, և՛ հույս, և՛ կյանք, և՛ ուրախություն։
- Լուսինը ամոթխածորեն թաքնվում էր հրաշեկ արեգակից՝ ցերեկային լուսատուից։
- Դեռ հայոց ամենահին և ծերունի Աստվածը՝ Արեգը, ամեն գիշեր հանգստանում էր Վանա ծովակի մեջ։
- Էդպես է ասել հնուց էդ մասին Ֆարսի բյուլբյուլը՝ անմահ Ֆիրդուսին։
- Աբու-Լալա Մահարին՝ հռչակավոր բանաստեղծը, Բաղդադի տասնյակ տարիներ ապրեց խալիֆների հոյակապ քաղաքում։
- Աստղիկը՝ Աշտիշատի գեղեցիկ դիցուհին, ամեն օր վաղ առավոտյան լողանում էր Եփրատի ալիքների մեջ։
- Մենք՝ մի բուռ հայերս, դուրս ենք եկել օսմանյան հզոր պետության դեմ
- Կղզին՝ հայ հոգևորականության այս հնավուրց ճգնատեղին, դուրս է ցցվել ծովակի հատակի միջից:
- Քեֆ էին անում և ուրախանում Մեր հսկա պապերն ու մեր հայրերը՝ Գյուղի տերերը:
- Ես նզովում եմ իշխանությունը՝ հազարածիրան մոլի բորենուն:
- Գաղթի ճանապարհին նա կորցրել էր ամբողջ ընտանիքը՝ հորը, մորը, քույրերին:
- Երեխաները, կանայք, տղամարդիկ՝ ողջ բազմությունը, ծնկի իջավ։
- Աշակերտները, ուսանողները, մտավորականությունը, բանվորները, գյուղացիները՝ ամբողջ հայ ժողովուրդը, սգում էր իր հանճարեղ բանաստեղծի՝ Հովհաննես Շիրակի կորուստը:
- Հայոց ձորով անցնելու ժամանակ հայը միշտ հիշում է իր նախահոր՝ Հայկ դյուցազնի, այն մեծ հսկայի կռիվը տիտանների դեմ:
- Գլխավոր մթերքները՝ այսինքն հացը, միսը, շաքարը, առատ են:
- Զգուշացիր քո ամենամեծ թշնամուց՝ այն է կրքերից: (Այստեղ բացահայտիչը միացած է «այն է» բառակապակցությամբ):
- Այդ միտքը նրա մեջ հրահրում էր Մացակ ապերը՝ Գրիգորի աչքին ամենահեղինակավոր մարդը:
- Դա հանգուցյալի երկրորդ որդին էր՝ Միքայելը:
- Քույրերս՝ Մարիամը և Մագթաղը, դեռ փոքր էին:
- Ամենից առաջ եկավ հաշվապահը՝ բարձրահասակ, կուրծքը ներս ընկած, քիչ կուզիկ, քառասունի մոտ մի երիտասարդ:
- Սաթոն՝ մի քիչ խելքը թռցրած, գզգզված մազերով, կեղտոտ շորերով մի աղջիկ, հետևեց նրանց:
- Վերցնելով իր գլխին տեղացող անձրևից մի կաթիլ՝ մի ծաղիկ, երգչուհին սեղմեց սրտին:
- Երկու զինվոր՝ երկու աժդահա, դուրս եկան ճամբարից:
- Ամեն բանի մեջ՝ ուտելում, խմելում, հագնելում, սաստիկ խնայողություն էր անում:
- Մինչև մահ նա ձեռքից բաց չթողեց իր կառավարության գավազանը՝ ահագին փայտյա շերեփը:
- Մայրաքաղաքի այդ ուրախ հանգիստը փոխվեց տագնապի, երբ արքայից արքան՝ Շապուհը, բարեկամության դաշինք կնքելու պատրվակով Տիզբոն հրավիրեց Արշակին՝ հայոց թագավորին, և Վասակ Մամիկոնյանին՝ սպարապետին:
- Ամբողջ օրը նա ջանում էր միայն մի բան անել՝ իրագործել Ավետարանի պատվիրանները:
