- Քամին սկսեց ֆռֆռացնել Մանուշի՝ ծաղկեպսակի տակից դուրս եկած խոպոպները։
- Աղջիկը գլուխը խոնարհում է տղայի՝ մրրկածուփ զգացմունքից ելևէջող կրծքին։
- Գուսանը մոլորվեց կիրճի՝ օձի նման գալարվող քերծերում։
- Հայն իր բնօրրանը համարել է Աստծու՝ մեծ հոգածությամբ ու սիրով ստեղծած դրախտը։
- Օշականի՝ համայն հայությանը քաջ ծանոթ ճանապարհին քարե մի վիթխարի մատյան է կանգնած, որի կիսաբաց էջերի վրա դրոշմված է հայկական այբուբենը։
- Հայի՝ այլազգիների հետ չձուլվելու գաղտնիքը պիտի որոնել երեսունվեց տառերից բաղկացած այբուբենի մեջ։
- Մաշտոցի՝ լույս դարձած աճյունը ամփոփված է Օշական գյուղում։
- Մատռվակը արծաթազօծ սկահակից մատուցում էր կավե կարասների՝ արյունը թունդ հանող յոթնամյա գինին։
- Ահա Մասիսի՝ երկնի լազուրի մեջ կորած գագաթը՝ վեհաշուք ու վեհատես։
- Արտերի՝ դեռ մանգաղի երես չտեսած ոսկին ծփում էր և ծածանվում։
- Ապառաժի՝ գույներից զրկված ու մթամած կերպարանքն ավելի ընդգծվեց երկնքի՝ աչք շլացնող ոսկեզօծ կարմրի վրա։
- Այդ խորհրդավոր լռության մեջ լսվում էր միայն ծղրիդի՝ քաղցած մանկան լացի պես համառ ճռինչը, որ գրգռում էր նրա՝ առանց այն էլ հոգնածությունից նվաղած նյարդերը։
- Նա ինքն էլ, կարծես զգալով իր՝ ինձ վրա թողած ազդեցությունը, սկսեց շարունակել խոսակցությունը։
- Նայում էր Մանեի՝ աստղերի պես պլպլացող աչքերին։
- Նրանց՝ արշալույսների նման շքեղ և շուշանների նման մաքուր հոգիները բարություն էին բուրում։
- Անհաջողության մատնվեցին թշնամու՝ ամրոցը գրավելու բոլոր ճիգերը։
- Զինվորները տեսնում էին միայն լուսնի՝ լուսամուտի ապակիների վրա ցոլացող շողերը։
- Նա մոտիկից տեսավ հաշվապահի՝ անքուն գիշերներից հիվանդագին ուռած կնճիռներով ծածկված դեմքը։
- Սակայն Նեմրութի Սերոբի՝ կնոջ հետ սարերում թափառելը դուր չէր գալիս իր խմբի զինվորներին։
- Այդ ժամանակ միայն Բաբեի՝ խորշոմների ցանցով պատած արևախանձ դեմքը անսահման բավականությունից ճառագեց։
- Չարենցի՝ տասնինը տարեկանում գրած «Աթիլլա» պոեմը պարզապես անթերի ծնունդ է։
- Հանդիպակաց ձյունածածկ լեռներից փչող ընդդիմադիր հովը համբուրում էր մեր՝ արևից ու քամուց թրծված դեմքերը։
- Ոտքերը հազիվ էր փոխում քաղաքի՝ անձրևից ու փոշուց լպրծուն դարձած փողոցներով։
- Կրակը լափում էր բուրգի՝ ճարճատյունով բյուրավոր կայծեր դեպի երկինք արձակող տախտակները։
- Նրա՝ արևից կիզված և հողմախանձ դեմքը պղնձի գույն ուներ։
- Կեսօրից բավական անցել էր, երբ Սամվելի՝ բոլորովին հոգնած ասպախումբը հասավ գոգավոր նավամատույցին։
- Երևում էր միայն Բզնունյաց ծովակի՝ հայելու նման նեղ շերտը:
