Մեր կյանքը շատ արագ է անցնում, և մենք հաճախ շտապելով չենք նկատում մեր կողքիններին։ Հենց այս վազքի մեջ էլ երբեմն, նույնիսկ առանց պատճառի, մենք կարող ենք կոպիտ խոսքով կամ անտարբերությամբ նեղացնել դիմացինին։ Մեզ թվում է, թե դա ընդամենը մի թեթև բառ էր, բայց իրականում դա կարող է մեծ ցավ պատճառել։
Լեոնիդ Ենգիբարյանը ասում է. «Հանկարծ ու նա Մոցա՞րտն է»։ Մենք երբեք չենք կարող իմանալ, թե ով է մեր կողքին կանգնած անծանոթը։ Գուցե նա մի տաղանդավոր մարդ է, որը դեռ նոր է փորձում ստեղծագործել։ Եթե մենք նրան հուսահատեցնենք ու կոտրենք, նա այլևս ոչ մի գեղեցիկ բան չի ստեղծի։ Այդպես աշխարհից կպակասի երաժշտությունը, արվեստը և լավ զգացմունքները։
Մարդուն վիրավորելը վայրկյանների գործ է, բայց նրա հավատը հետ բերելը շատ դժվար է։ Յուրաքանչյուրս էլ ունենք մեր ներքին վախերն ու թուլությունները, և բոլորս էլ ցավ զգում ենք։ Դրա համար էլ գրողը մեզ կոչ է անում «լավ նայել իրար»։ Սա նշանակում է լինել ուշադիր, հարգել դիմացինի հոգին և անտարբեր չանցնել կողքով։
Մի՛ նեղացրեք մարդուն, որովհետև նա էլ ձեզ նման է. ունի նույնպիսի սիրտ ու զգացմունքներ։ Եկեք լինենք ավելի զգույշ միմյանց հանդեպ, որովհետև աշխարհը դառնում է բարի միայն այն ժամանակ, երբ մենք պահպանում ենք մարդուն մարդու մեջ։
