Եվա Միքայելյան

Я помню чудное мгновенье:
Передо мной явилась ты,
Как мимолетное виденье,
Как гений чистой красоты.

В томленьях грусти безнадежной,
В тревогах шумной суеты,
Звучал мне долго голос нежный
И снились милые черты.

Ես հիշում եմ մի հրաշալի պահ.
Դու հայտնվեցիր իմ առաջ,
Ինչպես անցողիկ տեսիլք
Մաքուր գեղեցկության հանճարի նման:

Անհույս տխրության թշվառության մեջ,
Աղմկոտ անհանգստությունների մեջ,
Երկար ժամանակ ինձ հնչում էր մեղմ ձայն
Եվ ես երազում էի գեղեցիկ հատկությունների մասին։