Եվա Միքայելյան

1. Ներկայացրո՛ւ արքայադստերը, ինչպիսի՞նն էր, ի՞նչ էր ցանկանում, ինչպիսի՞ բանավորություն ուներ։

Արքայադուստրը շատ գեղեցիկ, հպարտ ու խորհրդավոր աղջիկ էր։Նա ցանկանում էր գտնել մի այնպիսի երիտասարդ, որը կկարողանար կատարել իր պահանջը՝ բերել անշեջ հուր։

2. Ի՞նչ է խորհրդանշում անշեջ հուրը։

Անշեջ հուրը խորհրդանշում է հավերժ սեր, հավատարմություն, կամք և իրական, մաքուր զգացմունքներ։ Այն նաև նշանակում է մի բան, որը դժվար է ձեռք բերել, գրեթե անհնար։

3. Ի՞նչ կարծիքի ես արքայադստեր պահանջի վերաբերյալ, քո կարծիքով ի՞նչ էր իրականում ցանկանում արքայադուստրը։

Արքայադստեր պահանջը շատ դժվար և գրեթե անհնար էր։Կարծում եմ՝ նա իրականում ուզում էր գտնել մի մարդու, ով իսկապես կսիրեր իրեն և կկարողանար ամեն ինչի գնալ նրա համար։

4. Նկարագրի՛ր Փարվանա լիճը։

Փարվանա լիճը ներկայացվում է որպես գեղեցիկ, սառն ու խոր լիճ։Այն ստեղծվում է արքայադստեր արցունքներից։ Լիճը խորհրդավոր է, տխուր և խաղաղ, կարծես պահպանում է արքայադստեր ցավն ու պատմությունը։

5. Պատմի՛ր այս պատմությունը փեսացուներից մեկի անունից։

Ես հեռավոր երկրից էի եկել, որովհետև լսել էի արքայադստեր գեղեցկության մասին։Երբ տեսա նրան, անմիջապես սիրահարվեցի։ Բայց նա մեզ ասաց, որ միայն նա կդառնա իր ամուսինը, ով կբերի անշեջ հուրը։Մենք բոլորս ճանապարհ ընկանք։ Ճանապարհը դժվար էր, երկար ու վտանգավոր։ Ես շատ փորձեցի գտնել այդ հուրը, բայց չկարողացա։Երբ վերադարձա, իմացա, որ արքայադուստրը լացից դարձել է լիճ։ Այդ պահին հասկացա, որ կորցրել ենք նրան ընդմիշտ։

6. Դո՛ւրս բեր անհասկանալի բառերը և բացատրի՛ր բառարանի օգնությամբ։

Անշեջ-Մշտավառ

7. Ըստ քեզ՝ ո՞րն է ստեղծագործության ասելիքը, գաղափարը։

Ստեղծագործությունը ցույց է տալիս, որ չափազանց մեծ պահանջները և հպարտությունը կարող են բերել դժբախտության։Այն նաև խոսում է սիրո, հավատարմության և մարդկային զգացմունքների մասին։Գաղափարն այն է, որ պետք է գնահատել իրական զգացմունքները

8. Գրի՛ր էսսե կամ ստեղծագործական աշխատանք (հիմնվելով այս ստեղծագործության վրա)՝ ,,Արցունքներից ծնված լիճը,, վերնագրով

Փարվանայի արքայադուստրը գեղեցիկ էր, բայց նրա սիրտը լի էր միայնակությամբ։ Նա ուզում էր գտնել մի սեր, որը երբեք չէր մարի։ Այդ պատճառով պահանջեց անշեջ հուր։Շատերը եկան նրա մոտ, բայց ոչ ոք չկարողացավ բերել այդ հուրը։ Ժամանակն անցնում էր, և արքայադուստրը սկսեց հասկանալ, որ իր պահանջը չափազանց ծանր էր։ Նա մնաց մենակ՝ իր հպարտության հետ։Տխրությունից նրա աչքերից հոսեցին արցունքներ։ Այդ արցունքները լցվեցին ու դարձան մի մեծ լիճ։ Այդպես ծնվեց Փարվանա լիճը՝ արցունքներից ծնված լիճը։Այս պատմությունը հիշեցնում է, որ երբեմն մարդը երջանկությունը կորցնում է՝ չափազանց մեծ պահանջներ ունենալով։ Իսկ իրական սերը պետք է կարողանալ տեսնել և գնահատել ժամանակին։