Եվա Միքայելյան

Ժամանակի ընթացքում որոշ գեղեցիկ և հին բառեր դուրս են եկել գործածությունից։ Դրանք պահպանվել են հին գրականության և բանաստեղծությունների մեջ, բայց այսօր քիչ են օգտագործվում։
Նախագծի նպատակն է հավաքել մոռացված բառերը, բացատրել դրանց իմաստը և ցույց տալ, որ դրանք կարևոր են մեր լեզվի հարստության պահպանման համար։

Անդաստան – արտ, դաշտ, գյուղական տարածք։
Շառավիղ – ճառագայթ, լույսի շող։
Ծիրանի – ծիրանի գույն ունեցող, մուգ կարմրավուն։
Գեղարդ– նիզակ, սուր զենք։
Գեղջուկ – գյուղացի մարդ։
Ճեմել – հանգիստ քայլել, զբոսնել։
Իղձ– մեծ ցանկություն, երազանք։
Վիհ – խոր ձոր կամ անդունդ։
Ոգիացյալ – ոգեշնչված, ներշնչված։
Մշուշապատ– մշուշով ծածկված։